COLUMN: It's a girl thing

COLUMN: It's a girl thing

Opinion -

Mijn vriend rolt zuchtend met zijn ogen als ik een plotse kreet slaak omdat de eerste tonen van 'Wannabe' uit de muziekinstallatie weerklinken. Hij maakt een afwerend gebaar als ik vervolgens kwelend meezing en hem vol trots het bijhorende dansje toon. In tegenstelling tot BFF, die vrolijk mee zou doen, kijkt hij me vol afgrijzen aan en begint volop te protesteren. "It's a girl thing," zeg ik triomfantelijk en leg hem daarmee prompt het zwijgen op.

Hij doet net hetzelfde als ik een anderhalfuur in de badkamer sta en vraagt zich luidop af wat er dan in godsnaam anders is aan mijn nieuwe coupe als ik na vier uur tijd uit de kappersstoel kom. Praten we over seks, dan verrast het hem dat mijn vriendinnen op de hoogte zijn van dirty details die ik nog niet in een column zou zetten. Na het hebben van een discussie over Chanel tassen die welgeteld een week, één uur en zestien minuten duurde, bleef hij van mening dat het geld dat aan een 2.55 wordt besteed ook naar 'nuttige' dingen kan gaan. Hoezo is een handtas niet nuttig, dan?

Bovenstaande situaties plus zowat de helft van mijn dagelijkse doen en laten bestaat uit dingen die mannen niet begrijpen, hoe graag ze het ook zouden willen. Dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus lijkt mij wel wat gedateerd. Anno 2014 staan vrouwen in de Westerse maatschappij ongeveer gelijk aan mannen, maar toch zijn er hier en daar nog wat verschillen te vinden tussen het sterke en zwakke geslacht. Nog zoiets, dat laatste, want wie is sterk en wie is zwak?

Vrouwen worden nog steeds afgedaan als 'zwak' en 'emotioneel' en soms ook wel eens oppervlakkig. Om eens met huizenhoge clichés te smijten, is er iets modegerelateerd, dan wordt dat meteen doorgeschoven naar de feminine/gay side. Technische dingen en autorijden zijn dan meer een men thing, terwijl ik even goed kan parkeren als de gemiddelde mannelijke chauffeur (niet, dus). Er wordt maar raar opgekeken als een verzorgde vrouw op café mee doet als one of the guys. En oh, je bent een slet als je met meer dan tien mannen het bed hebt gedeeld. Nog steeds merk ik dat ik niet té luid mijn ongezouten mening mag verkondigen, want een vrouwelijk standpunt wordt soms wel eens afgedaan als overdreven en te emotioneel. Langs de andere kant geef ik toe dat wij vrouwen onze charme wel eens durven te gebruiken als het er op aan komt, maar dat wil niet zeggen dat we zelf geen ballen aan ons lijf hebben. And we're not afraid to use them, too.

En nét door die feminismegolf waar ons land de voorbije jaren mee overspoeld werd, wordt er veel verwacht van jonge vrouwen tegenwoordig. Naast het typische huishoudelijke werk, moeten we het ook goed doen op andere vlakken, zoals een hoger diploma behalen, een gezin verzorgen en onderhouden én een goede job hebben. Tel daar het huidige schoonheidsideaal (wat is dat met die schaamhaar trend trouwens?) bij op en je komt uit bij Supervrouw. Dat wordt nu ook maar als normaal bekeken, terwijl ik dat lang niet zo makkelijk vind.

Natuurlijk vinden we het belangrijk om het goed te doen en we willen ons graag bewijzen. Wij, het 'sterke' geslacht. En door die verschuiving van de laatste decennia wordt het ook meer en meer normaal dat mannen het 'vrouwenwerk' doen (applaus!). Daardoor stond ik de voorbije tijd even stil bij wat het eigenlijk betekent, dat 'vrouw' zijn en hoe mij dat als persoon vormt.

Ik denk niet dat vrouwen meer om hun uiterlijk geven dan mannen. Elk individu kleedt en verzorgt zich zoals hij of zij wil. Voor elke over the top opgetutte vrouw ken ik een ijdele, bijna narcistische man. Qua 'wijvengedrag' heb ik al menig mannen de drama queen zien uithangen waar een vrouw van zou zeggen 'wel, daar begin ik niet aan!'. Vorige week nog reed een man van middelbare leeftijd tegen mijn auto tijdens het parkeren en heb je eigenlijk al eens naar een hevige RSCA supporter van het mannelijke geslacht gekeken als les mauves de match verliezen? Blijters, even veel en even hard als de vrouwelijke supporters.

Dus dat hele seksistische gedoe? Ain't nobody got time for that. Ik heb geen tijd en geen behoefte om in hokjes te gaan denken of alles en iedereen zwart-wit over dezelfde kam te scheren. Ik voel mij goed, als vrouw. Dus speel ik af en toe mijn vrouwelijkheid uit en geniet ik van mannelijke aandacht in een old fashioned way? Guilty as charged. Maar mijn uiterlijk is verre van het enige waardevolle dat ik heb. Ik vind het fijn om typische vrouwelijke dingen te doen maar ik geniet er des te meer van als ik mannelijke dingen doe, zoals, ik zeg maar iets, mijn band zelf te vervangen. Just because I can.

Wat mij betreft bestaat er niet zoiets als het zwakke of sterke geslacht. Er bestaan gewoon mensen die niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is en de inhoud of diepgang niet hebben om naar iemand als persoon in plaats van als genderrol te kijken.

Reacties

Stefanie schreef

Spot on!