FASHION: Being yourself is so 2014

FASHION: Being yourself is so 2014

Style file -

In een individualistische wereld waar hipsters het nieuwe mainstream zijn en de normcore trend triomfeert, vraag ik me af wat authenticiteit anno 2014 nog voorstelt. Tussen Instagram snapshots van het hartje in je koffie van deze ochtend en het uploaden van je #ootd op je fashionblog door word je overigens wél door de maatschappij aangemoedigd om gewoon lekker jezelf te zijn. Dat is namelijk de nieuwe marketing, zijn wie je bent maar dan wel volgens de regels van je eigen cultuur. Is die versie van jezelf zijn dan gewoon één van de trends voor AW14 of is er meer aan de hand? Ben je wel jezelf of ben je gewoon weer één van de zovele zogenaamde vrije geesten die voortgeproduceerd werden door een sterk staaltje sociale media? Om eerlijk te zijn, snak ik wel naar een zuchtje originaliteit in al die diversiteit. Hoe ben je dan wie je bent?

Elk mens heeft de behoefte om zijn of haar eigen identiteit te ontwikkelen en die ook uit te drukken, los van 'wat de buren zullen denken'. Het is dus zeer zeker een behoefte, maar ik vind dat het ook een recht zou moeten zijn. Echter is de beslissing 'jezelf te zijn' makkelijker dan het gewoon ook te doen. Ik val in herhaling als ik zeg dat ik het niet heb voor het huisje, tuintje, beestje ding maar ik weet dat het wel heel makkelijk gezegd is. Want hoe ben je dan wie je voelt dat je bent in een wereld waar dat soms valselijk geaccepteerd wordt? Dat van de wereld an sich raakt mijn koude kleren niet, maar de laatste keer dat ik een keuze maakte die niet overeen kwam met de voorkeuren van mijn familie en vrienden, had ik het moeilijk.

Ik heb namelijk de wens om mezelf te kunnen zijn. Maar ik heb ook de wens om geaccepteerd en gerespecteerd te worden om wie ik ben. En daar wringt het schoentje. Hoewel ik er op getraind ben mij sociaal wenselijk te gedragen en in het rijtje te lopen (als het dan echt moet), lukt zoiets mij niet voor een langere periode dan pakweg een maand. Op zich is daar niets mis mee, ware het niet dat mijn familie en vrienden het soms liever anders zien. Vooral het conservatieve gedeelte dan, die fouten maken beschouwen als tijdverspilling en zich plaatsvervangend schamen. Tel daar de liefde die je voor je dierbaren voelt bij op en je komt bij een mijlenhoog dilemma: ben ik wie zij willen dat ik ben of ben ik wie ik wil zijn?

Mijn net verwerkte minderwaardigheidscomplex belandt dan uit het niets weer in mijn hoofd en dan begin ik te twijfelen aan mijn persoonlijke keuzes, omdat ik er soms nog niet overtuigd van ben dat ik wel goed genoeg ben en mezelf niet hoef over te geven aan die constante bewijzingsdrang die ik vroeger had. Ik moet mezelf er dan weer even aan herinneren dat ik niet per se hoef te doen wat een ander doet. En dat ik vooral geen rekening moet houden met wat de rest van de wereld daar dan wel van vindt. Wat meteen ook een antwoord is op mijn dilemma. De vrijheid waar ik zo naar verlang, schuilt in het beleven van de kern van wie ik ben, niet van wie een ander is of wie een ander denkt dat ik ben of zou moeten zijn. Hoe pijnlijk het ook is dat geliefden je levenswijze niet goedkeuren en je behoefte aan acceptatie onbevredigd blijft, het zal je altijd meer geluk brengen als je alsnog doet en leeft volgens hoe jij dat wil.

En dus vertelde ik hem dat hij, als er op de volgende opgeblazen en hypocriete zakenlunch opgeschept wordt over het aantal diploma's (en huwelijken) van 'de kinderen' en de vraag krijgt 'En wat doet jouw dochter met haar leven?' gewoon maar moet antwoorden 'die is gewoon gelukkig.'

 

knit // ZARA  dress // ANINE BING  sandals // BE ORIGINAL  bag // VINTAGE  hat // PATRIZIA PEPE
Ph // Victoria Schelstraete

Reacties

schreef

Mooi verwoord, Svea! Ik (en waarschijnlijk nog veel anderen) heb het daar soms ook moeilijk mee. Op sommige momenten lukt het om je neer te leggen bij die kritiek en je eigen ding te doen waar je in gelooft. Maar op andere momenten helemaal niet. Ik denk naarmate we ouder worden en zekerder zijn van onszelf, we kiezen voor hetgeen ons echt gelukkig maakt en de mensen die ons zo accepteren belangrijk blijven. De anderen die kritiek hebben, zullen komen en gaan. Knap geschreven!

Tine X