HNY: Wishing you well

HNY: Wishing you well

Opinion -

Alles begint met de beslissing om te proberen. Het lijkt logisch en simpel, maar veel mensen blijven hangen bij het vermijden van keuzes maken, mezelf inbegrepen. Soms lijkt het alsof ik elke dag een kant –en klaar keuzemenu voorgeschoteld krijg en ik hoef ‘enkel’ te kiezen. Altijd moeilijk, soms zelfs onmogelijk. Terwijl we meestal niet beseffen dat we zelf ook een mening kunnen vormen, voor onszelf, in plaats van bijvoorbeeld die van anderen over te nemen.

Daarnaast zijn onze problemen vaak niet onze schuld – althans, dat maken we onszelf graag wijs. Het vergt leeuwenmoed om je eigen leven in handen te nemen en je niet meer te laten leiden door een ander, de maatschappij of zelfs de wereld. Ik ken weinig, of geen mensen die voor zichzelf durven kiezen op een altruïstische wijze. Het contrast is groot met de massa die op een egoïstische manier aan zichzelf denkt. Wier wereld enkel krimpt naarmate hun macht groeit.

We worden massaal ziek van de druk die we onszelf opleggen, de grenzen die we niet durven overschrijden, de tijd die we tekort komen. We creëren onbereikbare fantasieën, omringen ons met materialistische illusies en verlangen te hoge verwachtingen en worden vervolgens teleurgesteld en bitter. Het ontbreekt ons aan ruimte, vrijheid, intuïtie. We missen zelfkennis, identiteit, zelfwaardering. Zelfrespect. Pure liefde. Ik noem het onwetendheid.

Want wat zou er gebeuren als we beseften dat we allemaal over het basisrecht beschikken hier te mogen zijn en te mogen leven? Dat niemand het recht heeft meer te zijn dan een ander? Als we plotsklaps wakker schrikken en beseffen dat ons geluk grotendeels in onze eigen handen ligt?

Ik, persoonlijk, werd bang. Wat als ik niet genoeg ben? Niet slim genoeg, niet mooi genoeg, niet liefdevol genoeg? Ik durfde de verantwoordelijkheid niet nemen, liet mijn ideeën en dromen varen. Ik verloor een gevecht met mezelf. Mijn logica versus mijn hart. Want mijn hart is zwak, toch? Emoties tonen is een teken van zwakheid, toch?

Ik maakte mijzelf steeds opnieuw ziek en zwak door zo te denken en het stemt mij diep verdrietig omdat mijn hedendaags denken deels veroorzaakt werd door de Westerse wereld waarin ik leef. Want ik ben nu eenmaal niet logisch, niet analytisch en niet opgewassen tegen logische tegenargumenten. Ik leefde mijn leven in een imaginaire kooi waarin ik mezelf wel mag zijn, maar dan wel verborgen voor de buitenwereld.

Ik ben er klaar mee. Met het vechten tegen mijn eigen persoonlijkheid en de angsten en het verdriet dat ik daardoor creëer. Met de kansen die ik mijzelf ontzeg, met het geluk dat ik mezelf niet gun. Het is nu pas, dat ik zie hoe ik mezelf tegenwerk terwijl ik steeds dacht dat het anderen waren. Natuurlijk werken sommige anderen mij tegen, maar ik koos er keer op keer voor hen te geloven in plaats van mezelf.

Dus ik wens mezelf een fantastisch 2015, met nog meer lichtheid, eerlijkheid en echtheid. Ik wens voor mezelf dat ik meer van mij mag houden en in de kern van mezelf mag geloven. En ik wens jou de kracht om dat, oprecht, ook voor jezelf te wensen.

Have a good one :)

Reacties

schreef

Wat mooi geschreven. Ik herken het ook wel, die twijfels van 'ben ik wel wel genoeg dit of dat'. Op naar een zelfzeker en happy 2015!