LIFESTYLE: 'Not that kind of girl' review

LIFESTYLE: 'Not that kind of girl' review

Keys to succes -

’s Werelds populairste ‘echte’ vrouw, Lena Dunham, ook wel gekend als het multitalent achter en in ’s werelds populairste chick serie ‘Girls’, heeft een boek uit. Ze is pas 27 en het is een autobiografie, gevuld met levenslessen, de meest vreemde dialogen en lijstjes als ’Achttien flirterig bedoelde uitspraken die ik echt heb gedaan’. Ik was razend benieuwd en graaide het zowat uit de net aangekomen doos bij de dichtbijzijnste Bruna. Ik begon er meteen in en heb het intussen uit. Ik vertel je graag wat ik ervan vond.

`Als ik met dat wat ik heb geleerd één lullig baantje draaglijker kan maken voor jou, of je ervan kan weerhouden het soort seks te hebben waarbij je het gevoel hebt dat je je schoenen moet aanhouden voor het geval je er halverwege de daad vandoor wilt gaan, dan was elke misstap van mij het waard. Ik voorvoel nu al mijn toekomstige schaamte dat ik me verbeeldde je ook maar iets te kunnen bieden, maar ook mijn toekomstige trots dat ik heb weten te voorkomen dat je een dure sapkuur probeerde of dacht dat het aan jou lag toen de persoon met wie je een relatie had zich plotseling terugtrok, afgeschrikt door de helderheid van jouw persoonlijke opdracht hier op aarde. Nee, ik ben geen sexpert, geen psycholoog en ook geen diëtist. Ik ben geen moeder van drie of eigenaar van een succesvolle lingeriefranchise. Ik ben wel een jonge vrouw die zich vóór alles niets wil ontzeggen. Wat volgt zijn de hoopvolle berichten van het front van die strijd.

Zo’n boek komt met hoge verwachtingen en werden, voor mij althans, niet ingelost. Zoals je hopelijk weet, ben ik een voorstander voor al wat echt is en niet gekunsteld wordt voorgesteld, maar dit boek gaat me een brug te ver. ‘Not that kind of girl’ is een zooitje ongeregeld van door elkaar gegooide gebeurtenissen en telt zelfs een heel hoofdstuk vol met zijnotities die op zich al de helft van de bladzijde vullen.

Op zich leest het als een trein, maar er waren momenten waar ik de bestseller even een dag naast me neer moest leggen. Ik vind dat sommige scenario’s die ze beschrijft te pessimistisch zijn – soms ook een beetje onrealistisch. Dat zorgde ervoor dat hetgene dat maakt dat ik een boek goed vind, het feit dat ik mij kan verplaatsen in de leefwereld van de schrijver, hier niet van toepassing is. Een feelgood boek is het dus zeker niet en levenslessen heb ik hier niet uit geleerd.

Toch is mijn algehele review niet meteen slecht, want ik denk dat ik gewoon te ver van Dunham’s opvattingen en wereldbeeld af sta om er iets aan te hebben. Ik vind haar een verfrissing in photoshopland en een interessante vrouw daarbuiten, wat maakt dat ik te hoge verwachtingen had. Ik had gehoopt op een hedendaagse versie van de definiëring van wat het anno 2014 betekent vrouw te zijn, maar op dat vlak was het een teleurstelling. Lena Dunham schetst in haar debuut wél een mooi, ongepolijst en eerlijk beeld van zichzelf en de wereld waarin ze opgroeide. Zo gaf ze zich niet enkel bloot op vlak van mislukte seksavonturen en slechte vriendjes, maar ook heeft ze het over haar OCD en haar verkrachting. Dit boek is een toonbeeld van anti-glam en het pretentieloze bestaan van een selfmade carrièrevrouw in de creatieve sector.

Hoe dan ook ben ik gecharmeerd door de algehele humoristische toon in het boek, zelfs bij de zwaardere onderwerpen en de manier waarop ze taboes en seksuele escapades op een heel rauwe manier aan de wereld tentoonstelt.

Ben je fan van haar werk (of alleen het idee achter ‘Girls’) en van haar als persoon, omwille van wie ze is en niet louter waar ze voor staat, rep je dan naar de boekhandel. Als je graag een boek wil lezen van een feministe die evengoed echt is, maar met meer diepgang schrijft, verdiep je dan in de literaire meesterwerken van Sylvia Plath of Anaïs Nin.

Heb jij 'Not that kind of girl' gelezen? Ik ben benieuwd naar wat je ervan vond!

Not that kind of girl, Lena Dunham (vert. Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap)
Uitgever: Meulenhoff  Prijs: € 19,95