PERSONAL: Amsterdam update #4

PERSONAL: Amsterdam update #4

Personal -

Een stuk of tien paniekaanvallen, minstens vijf gescheurde nagels en heel wat slapeloze nachten later ben ik aan het einde van mijn Amsterdam updates gekomen. Ik ben officieel verhuisd op 8 augustus en hoewel ik me prima heb vermaakt met het schrijven van dit soort updates om 4 uur 's nachts, heb ik weer meer tijd gevonden om nieuwe blogposts te schrijven vanuit mijn nieuwe thuis. Het is vrij tot zeer logisch dat ik niet meer elke blogpost 'Amsterdam update #87987' ga noemen en dus besloot ik net dat dit de laatste wordt. Read and weep, my friends, hier is een overzicht van mijn eerste week als mooie afsluiter van een nieuwe start.

The big moving weekend

Over je hele leven in dozen te zien staan, zal ik niet te veel uitwijden, maar het deed me wel wat. Hierbij ook een heel klein (groot) dankwoord aan iedereen die me de voorbije weken heeft geholpen - you the best. Van last minute inpakken met onverwacht bezoek en wijn tot morele steun en wake up calls als 'je hebt geen drie zetels nodig, Svea'. Verhuizen in drie weken = mission impossible? Niet samen met jullie.

Ik vertrok vrijdagochtend en ik wou nog eens nostalgisch en dramatisch over mijn schouder naar mijn slaapkamer kijken voor ik vertrok, je kent dat wel, à la movie scene met een klassiek muziekje op de achtergrond. Wat ik ook deed, waarna ik eenmaal beneden besefte dat ik nog een stuk of drie essentiële dingen was vergeten en dus drie keer de trap op en af rende. Moment verpest, maar een meer passend afscheid, lijkt me.

Eenmaal gearriveerd, ben ik er meteen in geslaagd om in minder dan vijf minuten tijd mijn naambordje scheef te hangen (dat ik er niet meer afkrijg) en het stof van op mijn terras recht in de soep van mijn onderburen te vegen. Krijg ik toch punten voor enthousiasme?

Verder was het een vermoeiend weekend gevuld met dozen uitpakken, schoonmaken en verven (in die volgorde, achteraf gezien had ik het misschien beter andersom gedaan). Ik geef zonder schroom ook toe dat ik misschien wel héél even een traan heb gelaten toen de auto van mijn ouders zondagmiddag vertrok. Heel even. Dat werd uiteraard gevolgd door uitbundige rondedansjes en meer van dat leuks.

First week

Omdat een groot deel van meubelen nog geleverd moest worden, zat ik ofwel in de voormiddag ofwel in de namiddag thuis te wachten. En wachten betekent in deze zin druk regelen van het impulsieve 'even snel verhuizen naar Amsterdam' idee dat ik vorige maand had. Dus.

Daarnaast kwam er bezoek en ontdekte ik de buurt rondom mijn huis wat beter. Volgende dingen vielen mij op:

  • Nederlanders zijn véél socialer en leuker in de omgang dan Belgen. Nee, echt. No offence, maar het is gewoon een feit. Ik kreeg van de bakker op de hoek een gratis brood toen ze hoorde dat ik net verhuisd was en van de bloemist iets verder een prachtige bos lelies om mij welkom te heten. Eerlijk gezegd zie ik dat in België niet meteen gebeuren.
  • Nederlanders zijn relaxter. Het ideale tegengif voor mijn perfectionisme en ik voel mij er al veel rustiger dan ik in België was. Het is gewoon fijn om te kunnen zijn wie je bent en gewoon te doen wat je wil. Voor mij was dat in BE moeilijker, maar dat kan ook gewoon aan mij liggen en heeft vast ook te maken met het feit dat ik nu in de hoofdstad woon. Maar toch.
  • Ik heb geleerd hoe ik cannabis in een aansteker kan verstoppen. Niet dat ik er iets mee ga doen, maar good to know. Blijkbaar woon ik ook twee huizen verder van een coffeeshop, die ik over het hoofd had gezien toen ik mijn appartement voor het eerst ging bezichtigen. Ik wen nog aan de geur als ik langsloop.
  • Fietsen is makkelijker dan gedacht. Fietsen in de regen gaat moeilijker. Fietsen met één hand op het stuur gaat niet. Someday...
  • Het is makkelijk om gezond te eten en te leven. Op elke hoek van de straat zit er minstens één yogaschool en één veganistisch of gezond caféetje. Voorbeeldje: die hele schattige hanglampen in flamingovorm horen bij 'The Pink Flamingo', een biologische pizzeria dicht bij mij die ook in het park levert mits je een roze ballon omhoog houdt. HOE LEUK IS DAT?

Op enkele details na, is mijn interieur nu bijna helemaal in orde. Ik heb hier nachten van wakker gelegen (zoals je hier kon lezen) en ik ben zo ongelooflijk blij en dankbaar dat het exact geworden is wat ik wou. Er komt nog een aparte interieurpost aan met tips en adresjes die ik verzameld heb voor als je (in een korte tijdspanne) gaat verhuizen of voor als je je huis herinricht. Hier komt al een eerste tip (als je niet tegen bloed kan, scrol dan verder omlaag tot je een foto van mij tegenkomt met een verschrikkelijke fiets-knot):

Het is oké dat je overenthousiast bent tijdens het uitpakken, maar overdrijf niet en hou jezelf in toom. Anders gebeuren soortgelijke dingen als bovenstaande. Volgende tip: ga voor de zekerheid toch langs de huisarts, in plaats van er vier pleisters op te plakken en drie dagen later nog altijd denkt 'vreemd dat het niet dichtgroeit'. En als we dan toch strooien met tips:

(Voor - na) Krul je haar niet voor je gaat fietsen. Gewoon, niet. En neem altijd een haarelastiekje mee.

Volg je nog mee? Verder was mijn week gevuld met het verdwalen in een prachtige stad waar ik head over heels verliefd op werd. Amsterdam, marry me please.

Voor de liefhebbers: 'De Lizzy'

Home is where my dog is. Lezers die mij persoonlijk kennen weten intussen al dat Lizzy en ik zowat een siamese tweeling zijn en dat leverde haar intussen al een imago als 'Dé Lizzy' op. Dus ik deel even snel hoe het met haar gaat:

  • Lizzy heeft een heel groot park naast de deur waar ze los mag lopen en vriendjes maakt. Dat eerste doet ze na wat wikken en wegen heel graag (want: eendjes!) en dat laatste is niet zo haar ding. Lizzy is nogal een eenzaat als het gaat om sociaal contact met andere honden. Dat overcompenseert ze met het random likken van en springen op mensen die ze tegenkomt op straat, hoewel ze weet dat dat niet mag.
  • Lizzy heeft een sterke voorkeur ontwikkeld voor natvoer van de Albert Heijn (liefst dat ecologische met spirulina in) gemengd met droge brokken van bij de biologische hondenwinkel twee straten verder (dat hebben ze hier dus ook). Lizzy weigert pertinent ander voedsel dat ik nog mee had van thuis. Lizzy is een verwende hond.
  • Lizzy haat de fiets en houdt van de tram. Zie bovenstaand fotobewijs.
  • Lizzy is nog enthousiaster dan ik want in alle grachten, plassen water en dergelijke zitten volgens haar eendjes die gevangen moeten worden (zie bovenstaande foto). Dus word ik geregeld zonder pardon meegesleurd. Ik beland sowieso nog eens in de gracht.
  • Tot slot werd Lizzy vandaag agressief aangevallen en in de nek gebeten door een loslopende hond in het Vondelpark, waarna ik zowat de ergste woedebui ooit heb gehad tegen het zeer geschrokken baasje van de desbetreffende loslopende hond. Gelukkig is alles oké.

So far, so good dus. Als je aanraders of leuke adresjes voor mij hebt, mag je die altijd mailen of achterlaten bij de comments! Verder probeer ik weer een frequentie van minstens drie blogposts per week aan te houden vanaf volgende week. Doei!

Reacties

schreef

Oef, ik dacht eerst dat je ging stoppen met bloggen. Wat leuk die bloemen en dat brood. Nederlanders zijn inderdaad zo veel communicatiever, ik heb zelf een aantal jaar in Nederland gewerkt. Oooh dat koppie van je hondje in de fietsmandje, kheb er al compassie mee. Ik ga dit jaar ook zeker weer eens naar Amsterdam. Ik ga op maandag zowiezo naar de Noordermarkt. Daar staat een kraam van king Louie waar ze overstocks voor bijna niks verkopen? doen hoor! Liefs, Scallie