PERSONAL: September Diary

PERSONAL: September Diary

Personal -

September stond voor mij vooral in teken van verandering. En dat heeft zowel positieve als negatieve kanten. Hoewel ik voorstander ben van verandering en groei, mag de wereld voor mij nu heel even trager draaien. Omdat ik gewoon heel veel wil. Alles, eigenlijk. En liefst meteen. Soms is dat teveel. Ik kan mezelf dat niet geven en moet mijn grenzen, en nog belangrijker, mijn prioriteiten stellen. Excuse de writer's block, dus. Deze maand kwam ik tot het besef dat vechten tegen verandering even nutteloos is als met een sok over je hoofd lopen in de hoop dat niemand je ziet. Ik kwam daarnaast ook tot het besef dat ik twee sloten nodig heb voor mijn fiets en dat ik het gasvuur moet toedraaien als ik geen bezoek wil krijgen van vier héél sexy brandweermannen. Kijk je mee?

1. Ze kijkt met stralende ogen naar de kartonnen kroon die ik naast haar gouden vlinderspeldje vastmaak, terwijl ze glunderend op haar zelfgemaakte troon verjaardagscadeaus openmaakt. En ik lach, om het simplistische van haar kinderlijk geluk en voel me in een flits ook weer even zes jaar.

2. Ik leg luid geeuwend de aardbeien op de snijplank en vervloek in gedachten het feit dat ik geen maandagochtendmens ben wanneer ik vluchtig mijn to-do lijst van vandaag lees. Mijn bed knipoogt flirterig naar me als de vage herinnering aan mijn gestolen fiets gisteren weer levendig voor mijn ogen verschijnt. Plots danst de zon als een verrassingsact de woonkamer binnen, werpt haar stralen troostend op mijn witte mini-orchidee en kan ik niet anders dan toegeven aan de schoonheid van het moment.

3. De gemeenteambtenaar spoort me knipogend aan om een uitbundig tromgeroffel te laten horen, voor hij de laatste stempel op het papier drukt. Ik onderdruk een giechel als hij me enkele minuten later proficiat wenst met mijn officiële status als inwoonster van Amsterdam.

4. De fontein omhelst ons vakkundig met haar waterstralen terwijl we heel klef in haar middelpunt staan te zoenen. Het kan me niet schelen dat ik normaal gezien diegene ben die een hekel heeft aan plakkerige koppels met een gedeeld facebook account. Ik prijs me gelukkig, want hij is zo’n zeldzaamheid waarnaast de kunstschatten van het Rijksmuseum slechts 50 cent waard zijn.

5. Ik begin spontaan te moonwalken in mijn pyjama als ik de mail lees waarin staat dat ik genomineerd ben voor de (Newcomer) Blogger Awards van Zalando. Tegelijk begin ik me meteen zorgen te maken over mislukte blogposts en achteraf gezien foute outfits, terwijl imperfectie net iets is wat ieder mens gemeenschappelijk heeft. En dat dat het leven net zo interessant maakt.