PERSONAL: This was 2014

PERSONAL: This was 2014

Personal -

Terugdenken aan het voorbije jaar is als kijken naar een zwart wit film, gevuld met kleuren die enkel ik kan zien. Van mensen, dieren, hier en daar een landschap en een enkele gracht. Van lessen, kansen en beloftes. Hoop en teleurstelling, liefde en verdriet. Herinneringen vermomd als emoties, puur en toch geschapen door wie ik denk te zijn, mijn dierbaarste bezit.

Wit

Ik zit al een tijdje thuis, hul me in een jurk van dons, de koude koorts vriest winter in mijn hoofd. Ik voel mijn hart ongecontroleerd over kop gaan en mijn handen omhelzen trillend mijn armen, terwijl ik probeer niet te verdrinken in een zee van zelfmeelij. Maar tussen de onderdrukte kreten die ik laat door, tussen mijn hete tranen bij elke hap die ik slik, weet ik dat ik nooit in het donkere duister zal zijn. Een lichtschakering, een opflakkering van hoop, een wiegende vlam die sust, gerust stelt, er is. Een manspersoon, zo groot als een huis, maar zo lief als een pasgeboren poesje, dat zacht spint eenmaal hij in mijn handpalm ligt. Hij loopt een beetje verloren, in het woud van zijn woorden, in de bas van zijn stemklank. Hij was de weg even kwijt, maar goed ook, want het was daar, in de stilte der stilsten, dat hij mij vond.

Groen

Daar stond ik dan, zo rond middernacht. Mijn lippen vuurrood gestift en bibberend in een veel te kleine jeansshort die in het straatbeeld enkel wordt aanvaard als de zomer hoogtij viert en je je ergens op een Caraïbisch eiland bevindt. Mijn vingers omklemmen de telefoon naast mijn oor zo hard dat het scherm net niet uit elkaar barst. Woedend, ben ik en tegelijk ook verdrietig en weemoedig. Niet alleen omdat ik net barstende ruzie had met één van mijn oudste beste vrienden en ik hem zo graag begrijpen wil, maar ook omwille van het onomkeerbare dat verandering met zich meebrengt. Als ik op Pinterest tussen perfecte foto’s van nog meer perfecte mensen door kijk, ontwaar ik naast prachtig interieur en antiek meubilair literair hoogstaande quotes over hoe het leven zou moeten zijn. Change for the better shit en dergelijke. Hoewel ik voorstander ben van verandering en groei, mag de wereld voor mij nu heel even trager draaien. Omdat ik gewoon heel veel wil. Alles, eigenlijk. Maar vechten tegen verandering is even nutteloos als met een sok over je hoofd lopen in de hoop dat niemand je ziet.

Blauw

De regen geurt naar oud, als een herinnering aan onze lippen die immer raakten, onze ogen verstrengeld, onze ziel zwaluwenhoog. Zijn ogen stralen nog steeds als twee vallende sterren, ongrijpbaar maar beeldschoon. Het witte wolkenveld verschuift hem, ademt hem, zucht hem, mijn mond als zijn prooi en hij vangt me in zijn blik. Zijn handen verscheuren me, verrukken me, verzwelgen me tot in het niets, tot ik in zijn dalende diepte verdwijn. Mijn armen liggen nog steeds om zijn schouders heen gevouwen, mijn handen verstrengeld, vastgeklampt. Zijn woorden kolken, borrelen, draaien me in het heelal rond, hij klemt me vast, hij leeft me. Hij is me, ik ben hem.

Oranje

Ik klem mijn handen voorzichtig rond het stuur en leun met mijn beide voeten stevig op de pedalen. Het angstzweet breekt me uit als ik in de verte voetgangers zie naderen, daarnaast een denderende tram. Het lukt steeds beter en dat terwijl ik dacht te zullen falen, zelfs met twee extra wieltjes. Ik trap harder. De herfst knipoogt me aanmoedigend toe vanuit haar balkon van bladeren en ik glimlach verlegen terug. Mijn angst voor het onbekende smelt als sneeuw boven het vriespunt van mijn geluk. Ik ben thuis.

 

Reacties

Ellen schreef

Heel mooi jaaroverzicht Svea! Leuk dat onze foto er ook bijstaat ;-) Dat was echt een leuke verjaardag! (En ik gebruik je potloodjes nog altijd heel graag!).

Wat een jaar vol verandering! Maar allemaal heel positieve veranderingen ;) Veel geluk in 2015!