POWERBABES: Kelly à Paris

POWERBABES: Kelly à Paris

Keys to succes -

For your information: 'Powerbabes' is een nieuwe rubriek op Les folies. Ik voelde al een tijdje de behoefte om meer over de jonge, ambitieuze vrouwen die mij inspireren met jou te delen. Let's roll!

C'est qui, Kelly?

La femme extraordinaire du jour, Kelly, die op deze blue monday de spits afbijt, is een speciaaltje. Ik had het geluk haar een jaar geleden te leren kennen als medestagaire tijdens onze zomerstage, en zoals je hier misschien al las was zij toen al een inspiratie om met Les folies te beginnen. Ze studeerde onlangs af als journaliste aan de Gentse Artevelde Hogeschool en wist intussen menig Parijse man te bekoren met haar betoverende blonde lokken en charismatische verschijning. Reden genoeg om terug te keren naar de beroemde lichtstad van croissants en le vin rouge om er een halfjaar haar master in Marketing te studeren (waarna ze de andere helft in het voorjaar van 2015 vervolledigt in New York City). Ambitie much? Een impressie van de avonturen van een powerbabe pur sang, zodat je na het lezen hopelijk even geïnspireerd en gecharmeerd raakt als ik dat ben.

How to be Parisian

Une demie-baguette et un pain au chocolat s'il-vous plaît”. Ik probeer mijn bestelling elke dag als een volleerde Parisienne door te geven, heb mij het Parijse uniform al aangemeten (lees: all black met een paar opvallende sneakers eronder) en ken ondertussen het volledige metroplan uit mijn hoofd. Maar na acht maanden studeren in de stad waar de vrouwen allemaal afstammelingen van Juliette Binoche lijken, word ik er nog steeds van verdacht Zweeds of Noors te zijn of, op mijn mindere dagen, zelfs Duits. Om een echte Parisienne te worden heb ik allicht te veel sproeten, ben ik te blond en rook ik te weinig. Niets wat een beetje make-up, haarverf en het opzijzetten van mijn principes niet kunnen verhelpen, dus.

Ik was zestien jaar jong toen ik voor het eerst naar Parijs kwam en zestien jaar oud toen ik besloot dat ik er ooit zou wonen. De massale en opdringerige verkoop van Eiffeltoren-sleutelhangers en de wandelingen langs boekenstalletjes naast de Seine zijn het enige wat ik mij nog herinner van die klasuitstap, maar het was voldoende om mij de opeenvolgende jaren te doen dromen over klassevolle appartementen in Haussmann-stijl, uitbundige shoppingtrips in Lafayette en luie zondagen in de Jardin des Tuileries.

Nu ik er effectief woon, word ik nog elke dag verrast door een nieuwe buurt of cafeetje en creëer ik stilaan mijn eigen Parijse gewoontes. Gaan lopen in het parkje vlakbij, op zondagochtend naar de markt om verse groenten en, na veel te geslaagde #foodstagrams voorbij te zien passeren, om 9 uur 's avonds een trenchcoat over mijn slaapkleed gooien om naar de supermarkt aan de overkant te gaan. Parijs geeft mij energie en het alles-kan-alles-mag-gevoel dat ik in België vaak mis.

Un fois l'amour et la vie en rose, s'il vous plait

De Parijse mannen hebben dat gevoel alvast goed begrepen. Het gebeurt hier niet zelden dat ik bij het wachten op de metro wordt aangesproken met de woorden “Vous êtes très belle mademoiselle”. Wat mij in dat geval nog het meest verrast: na een vriendelijke “merci, c'est gentil”, gaan ze gewoon weer verder met hun orde van de dag. Na eerdere trauma's veroorzaakt door obscene handgebaren en enthousiaste dierengeluiden van het mannelijk geslacht in mijn voormalige studentenstad, mag ik met trots aankondigen dat ik hier het geloof in de man heb teruggevonden.

Uiteraard is het ook hier niet elke dag la vie en rose: het Parijse leven zorgt voor stress, veel stress. In een ver verleden vond ik het oké om een kwartier op de tram te wachten, in de kou. Wanneer hier de metro vijf minuten op zich laat wachten, gaat dat meestal gepaard met een luide zucht en een geïrriteerde blik op mijn horloge, geleerd van de altijd gehaaste Parisiens. En hoewel ze hier ondertussen ook een frituur hebben waar ik om mijn wekelijkse bicky burger ga, heb ik al dagen zin in mama's spinaziepuree met worst.

Niets wat enkele relaxerende yoga-lessen en Tupperware-potjes niet kunnen oplossen, dus. Nu enkel nog hopen dat de BFF binnenkort even verliefd wordt op de stad van Colette, Coco en Amélie en dan is er geen sproet of blonde lok meer die mij nog kan tegenhouden een échte Parisienne te worden.

Kelly's little black book

Misschien niet in de reisgids, maar zeker de moeite waard tijdens een weekendje Parijs:

L'Ivress, 5 Rue Poissonnière
Laagdrempelige wijnbar voor dummies met simpel interieur en veel jongeren. Ga aan de bar zelf proeven voor je je keuze maakt en bestel een charcuteriebord voor een memorabele avond entre amis.

La Penderie, 17 Rue Étienne Marcel
Megachickenburger en cosmo's aan 5 euro. No words needed.

Le Brébant, 32 Boulevard Poissonnière
Als het een beetje meer mag zijn. Hier kom je voor een avondje fruits de mer en mensen kijken op het verwarmde terras.

Merci, 111 Boulevard Beaumarchais
Kleding, interieur, boeken, accessoires... name it en je vindt het bij Merci. Als je bankkaart het nog aankan, kan je er jezelf achteraf nog trakteren op een healthy lunch of kopje koffie terwijl je een boek uitkiest.

L'art du basic, 95 Rue du bac
Zoals de naam zelf zegt: hier vind je de kwalitatieve basics die elke kleerkast nodig heeft. Bestellen kan ook online.

Ph, Tekst © Kelly De Weghe - Volg haar avonturen ook op Instagram: @kelldw

Wat vind jij van Parijs? Zou je er graag willen wonen?

Reacties

Dries Vriesacker schreef

Super mooie blogpost, echt leuk om te lezen, ik hou van je schrijfstijl!

Xo Dries

schreef

Echt een leuke post! De adresjes ga ik opschrijven! :)